love you very time my honey
دوستت دارم در هر زمان عشق من
تقدیم به همه خوبان 
در کوچه بن بست شما درویشم ای کاش که یک باره بیای بیشم
در عالم عشق و عاشقی می خواهم یک جمله بگویم به تو می اندیشم
دلم می خواد با داشتنت خزون من بهار بشه با دیدن نگاه تو دلم بر از قرار بشه
دلم می خواد که با صدات تنم بازم جون بگیره کلبه ویرون دلم دوباره سامون بگیره
به تو می نویسم به تو که تنهاییم را حس کردی و با امدنت روح خستهام را درمان کردی ومعجزه عشق را جاویدان ساختی.تویی که از همه رنگها جدا بودی وایینه تمام زندگی شدی.برای دیدنت هر شب ستاره ها را صدا می زنم و نور ماه را بدرقه چشمانت می کنم. چشمانی که افسانه نیست وخواب خیال را از من ربود وسر نوشت مرا عشق باک تو قرار داد. به حرمت چشمانت به تمام مقدسات. به باکی وصفای درونت وبه یکتایی خدا که عشقمان جاودان وبایدار بماند.
تا خواب غنچه بر نزند از عبور تو هر روز بیشتر شد شرم حضور تو
با من نگو که مطلع شعرم نمی شوی شاعر شدم که مست شوم از مرور تو
حتی اگر سراب شوی بازم عاشقم از لزت تجسم نزدیک و دور تو
مهتاب من به اوال شوال می رسم در بر کدام هنوز نیفتاده نور تو
چبزی بگم که اینه ام برغبار شد از شوق شرم ازده سوت کور تو
زندگی شاید دریایی است که خود را در ایینه ای از جنس اسمان می نگرد و تنها از باران عشق او لبریز می شود.زندگی شاید قصه نگفته وغصه ندیده رویا هاست.زندگی شاید روزگار تلخ وشیرین ما انسان هاست که گاه در دفتر خاطراتمان چون خورشید و ماه فروزان می درخشد و گاه چون هاله ای از شب محو ومهار می شود. زندگی شاید ابریست که بر حال زمین می گرید یا که نوریست که برجان زمین می تابد . اری زندگی عشقیست که در دل می برورانیم رایست که برای رسیدن به اوج کی بیماییم. بس بمان وزندگی کن به امید ناامید کردن شیطان و رسیدن به خدایی که افریدگار جهان است.
خداوندا. تو را بر جان یاران به حق اشک شوق چشمه ساران
به حق عاشق هجران کشیده به حق بنده شادی ندیده
به حق قلب باک بارسایان به حق گریه های بینوایان
به حق عابدان چهره بر خاک به حق زاهدان چشم ودل باک
به حق هر یتیم دل شکسته به حق دسته های بینه بسته
به حق بی زبان ظلم دیده به نابینا گا دیدن نچیده
به حق عشق مادرها به فرزند به صید خسته ای افتاده در بند
به حق سوز ودرد داغداران به یا رب یا رب شب زنده داران
تو اگاه از نهان و اشکاری قسم بر هر چه را خود دوست داری
مرا انی به حال خویش مگزار ز لغزش ها دل دینم نگهدار.
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن
گفتی که نه باید برم حوصله ای نیست
پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف
تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست
رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مساله ای نیست
|
+| نوشته شده توسط mostafa در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 ساعت 22:17
|
